شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۷ - 2018 December 15
کد خبر: ۲۱۵۹۷۷
تعداد نظرات: ۱۳ نظر
تاریخ انتشار: ۱۰ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۲۲
بررسی میدانی مشکلات مردم
« گرگ امانمان را بریده و دیگر امنیتی برای احشاممان نگذاشته است » این حرف های مرد پا به سن گذشته ای است که در این روستا در اوج نداری زندگی می کند و تنها خواسته اش از مسئولین استان بوشهر این است که به روستاها سر بزنند.
سوک - مهرداد جشنی پور : « گرگ امانمان را بریده و دیگر امنیتی برای احشاممان نگذاشته است » این حرف های مرد پا به سن گذشته ای است که در اطراف روستای شول شهرستان گناوه در اوج نداری زندگی می کند.

وقتی پای حرفهایش می نشینی تازه به یاد می آوری که مردمانی با کمترین خواهش و تمنا در روستاهایی زندگی می کنند که با وجود امکانات زیرساختی مناسب از جمله راه دسترسی ، آب و برق و مخابرات همچنان چتر کم رمق دولت را بالای سر خود مشاهده می کنند.



« از نظام اسلامی به نیکی یاد می کند اما از این که مسئولان استان بوشهر چندان توجهی به روستانشینان ندارند سخت گله مند است .» از او می پرسم خواسته ات از مسئولان استان بوشهر چیست ؟ می گوید: فقط به ما سر بزنند و ما را فراموش نکنند. ضمن این که امکاناتی به ما بدهند تا این طور نشود که ظرف یک روز به دلیل نداشتن جایگاهی مطمئن برای نگهداری احشاممان بابت حمله گرگ 20 گوسفندم از بین برود.

به روستای دیگری می روم. نامش « احمدحسین» است. وقتی از زنی سالخورده در خصوص نام گذاری این روستا می پرسم می گوید : سالیان پیش دو برادر به نام های احمد و حسین از بویراحمد به این مکان آمدند و نام این روستا را به نام «احمد حسین» گذاشتند. مردی را ملاقات می کنم که اگر چه به گفته خود 47 سال سن دارد اما زندگی در گذر مشکلات او را مچاله کرده است. حرف هایش شنیدنی است. می گوید: از وعده های ادارات گناوه به ستوه آمده ام. در حالی که مکانی سنتی برای نگهداری احشامم داشتم از اداره کشاورزی شهرستان گناوه آمدند و از من خواستند تا این مکان را از بین ببرم تا مکانی بهتر برایم بسازند. وقتی این کار را انجام دادم تازه متوجه شدم که درست راهنمایی نکرده اند و بر اساس برآورده های انجام شده باید هفت میلیون تومان برای چیزی شبیه به سوله هزینه کنم تا امکاناتی به من اختصاص بیاید در حالی که به دلیل خشکسالی های متوالی روز به روز از احشامم کاسته شده و توان مالی انجام این کار را ندارم.

وی ادامه می دهد: برای گرفتن وام خرید احشام خیلی دوندگی کردم تا بتوانم با توجه به وعده مسئولان مبنی بر ارائه تسهیلات یک صد میلیون تومانیْ وامی تهیه کنم. بیش از چندین بار مراجعه کردم و در نهایت نه تنها صد میلیون تومان به من ندادند که این میزان تسهیلات را به بهانه های مختلف به 18 میلیون تومان رساندند. با این میزان شما نمی توانید دام چندانی تهیه کنید بماند این که کارشناسان مربوطه هم خرید هر نوع دامی را قبول ندارند و نزاد دام نیز برای آنها مهم است. از آنجا که تسهیلات بانکی است برای ضمانت پرداخت نیز سخت گیری های فراوانی می شود که خیلی از روستاییان چون قادر به تامین آن نیستند پس از دوندگی های زیادی مجبوریم از خیر آن بگذریم.


بخشی از حرف های این مرد روستانشین قابل تامل بود: برای رفع مشکل ضامن، روستائیان مجبور هستند که بین سه تا چهار میلیون تومان به یک کارمند دولت پول پرداخت کنند تا ضامن دریافت تسهیلات خرید دام آنها از بانک شوند.

فردی دیگری در این روستا که بیش از 60 سال سن داشت از نحوه توزیع امکانات در روستاها ناراحت بود.« مکان نگهداری دام های من در یک فضا کاملا مسقفی قرارندارد. وقتی به اداره مربوطه در گناوه مراجعه کردم گفتند به زودی ورق هایی برای مسقف کردن فضای نگهداری دام ها توزیع می شود. متاسفانه چون نظارتی در توزیع نبود حجم عمده این ورق ها برای افرادی داده شد که برای خودروهایشان پارکینگ ساختند در حالی که این سهم دامداران بود.»



وی ادامه می دهد: بقیه امکانات نیز با همین نوع سهل انگاری و عدم نظارت توزیع می شود و معمولا دست کشاورز و دامدار واقعی چیزی نمی رسد.فقط از مسئولان می خواهم که نظارت داشته باشند. آنها باید لیستی از کشاورزان و دامداران داشته باشند و هر وقت هم امکاناتی قرار است توزیع شود فقط بین این افراد باشد.

در ادامه روستا گردی به شول می رسیم. روستایی که مرکز تولید گپه استان بوشهر است. خانواده ای می بینیم که در نهایت تنگدستی زندگی می کند. دستان هنرمند بانو و دختران این خانه نقش هایی از زندگی بر روی گبه و قالی پیاده می کنند که هرکدام آیینه ای از هنر زنان این مرز و بوم است. وقتی می پرسم که چرا دارتان خالیست؟ می گوید: بازاری برای فروش وجود ندارد و خریداران محلی نیز که محدود به دو تا سه نفر بیشتر نیستند قیمتی بر دست رنج ما می گذارند که حتی پول دارو و درمان ما نمی شود. ارزش واقعی هر گبه با این طرح و نشان بین سه تا سه و نیم میلیون تومان برآورد می شود در حالی که از ما بیش از یک تا یک و نیم میلیون تومان خریداری نمی شود ضمن این که برای خرید مایحتاج ساخت یک گبه ناچار به هزینه هم هستیم که چیزی برای ما با این قیمت هایی که می خرند نمی ماند.



راهمان را ادامه می دهیم. به فرزند شهیدی می رسیم که پدرش پس از جانبازی هفتاد درصد به جمع هم رزمانش پیوسته است. می گوید: 27 سال سن دارم و دارای مدرک فوق دیپلم امور گمرکی هستم. با وجود این که تک فرزند شهید هستم تاکنون شغلی به دست نیاورده ام و مراجعاتم به بنیاد شهید و سایر ادارات نیز برای گرفتن شغلی تاکنون بی نتیجه بوده است.

درد دل زیادی داشت اما وقتی متوجه شدم که به دلیل همین بیکاری و تاثیر آن در زندگی شخصی اش از همسرش با داشتن یک فرزند جدا شده بیشتر ناراحت شدم. پیش خودم فکر کردم که آیا پیداکردن شغل برای یک تک فرزند شهید برای مسئولینی که از صدقه همین شهدا به جایگاهی رسیده اند کار سختی است؟ مگر نه امام امت حضرت روح الله فرمود:« شما خانواده های شهدا چشم و چراغ این ملتید .» پس چرا این همه بی توجهی از طرف مسئولین.

روستاهای دیگر نیز حوالی شول می بینیم. بخشی از سازه های مسکن آنها حتی طاقت زمین لرزه 5 ریشتری هم ندارد و فقط منتظر یک ساز ناکوک و یک عطسه زمین است تا موسیقی کزآوایش سمفونی آه و افسوس را در فضای استانی که خود بر گسل زلزله بنا شده بپیچاند.



به غیر از من احمد لطفی نماینده استاندار بوشهر نیز همراه با دهیاران این روستاها در این روستاگردی حضور دارند تا شرح ماوقع را به گوش استاندار برسانند.

شاید یکی از مهمترین تصمیماتی که گراوند در طول ماموریتش در استان بوشهر گرفته اعزام نمایندگانی به روستاها برای درک و فهم دقیق مشکلات مردم است که بسیار ستودنی است اما نیاز است که پس از دریافت گزارشات زمینه رفع مشکلات مردم را فراهم سازد و برای اطمینان از این مهم تیمی را برای رصد میدانی بسیج کند.


روزگاری در همین چند سال پیش وقتی احمدی نژاد بنای سفرهای استانی گذاشت و در روستاها به دیدن مردم رفت عده ای او را به حرکات پوپولیستی و عوام فریبانه متهم کردند در حالی که اصل این کار از آن جهت که مشکلات مردم بلاواسطه شنیده می شد و برای رفعش تدابیری مناسب اندیشه می گردید قابل تکریم است و به عنوان عضو کوچکی از خانواده بزرگ رسانه خوشحالم که چنین حرکتی پس از پنج سال بی تفاوتی نسبت به روستانشینان توسط گراوند استاندار غیربومی اما دلسوز استان بوشهر رنگ و جلایی به خود می گیرد.

منزل آخر چادرهایی است که در جزیره جنوبی شهرستان گناوه رو به دریا برپا شده تا مردم بتوانند بدون منشی و چارچوب اداری خواسته های خود را به گوش استاندار برسانند و از نزدیک روی مبارک برخی از مدیران کلی که قیافه برخی از آنها برای همکاران اداره شان نیز ناشناخته است مشاهد کنند .



شاید فرجی شود و برای رفع مشکلاتشان دست خطی بگیرند که در حالت عادی امکان پذیر نیست چون جناب مدیر دائم الجلسه هستند و دسترسی محال.

























































































 گزارش و تصاویر: مهرداد جشنی پور ؛ خبرنگار و فعال رسانه
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: ۱
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۱۳
علیرضا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۶ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
0
احسنت بجا بود . خبرنگاری یعنی همین .پوشش اتفاقات استان و پیگیری موصبات مردمی
مهدی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۲۰ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
1
هوای بسیار خوبی بوده و طبیعت زیبای شول و روستاهای گناوه در این فصل سال تفریح خوبی است. اگر در گرمای مرداد از خانه های بی کولر بازدید می کردند بهتر بود
انصاری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۳۲ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
0
سلام
بسیارخوب.
لطفاگزارشی ازبرگزاری نمایشگاههای جورواجور که دربوشهربرگزارمیشودداشته باشید،
درهمین نمایشگاه اخیرمبل ولوستر،لوستر خریدیم،درروزآخرتحولمان دادند اماناقص.هنگام خریدفاکتورشان درسه برگ،تنظیم شده بود حق خریداریم منظورشده بود ولی بعدم توجه شدیم که فقط یک برگ هست وان هم شرح خرید.تماس گرفتیم اول وعده داد که نواقص را بررسی می کنیم ولی وقتی از استان خارج شود تلفنش هم برنداشت.
همچنین قضیه ای در نمایشگاه های متعددی تکرار شده است.
سپاس
بوشهری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۲۵ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
0
قدر مردم خوب روستا ها را بدانید و به انها خدمت رسانی کنید که دنیا و اخرت خود را خریده اید عمل کنید عمل......جناب جشنی پور احسنت وقت بگذار اکثر روستا های استان برو
همشهري
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۲۵ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
0
با سلام
آن كدام مديريه كه با كفش رفته توي لحاف و فرش مردم بيچاره اي كه آب جهت وضو گرفتن هم ندارند ، جاي استاندار بودم در اولين دستور همبن بازديد ايشان را تذكر و تنبيه مي نمودم . ايشان لايق مديريت ندارند
مدیر پایگاه با تشکر از نکته سنجی دقیق شما. فرد مذکور از افراد محلی بوده و جز دولت محسوب نمی شود.
همشهری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۲۲ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
0
خا ک بر سر مدیری که باکفش تو خانه مردم رفته کسی نبود چیزی به اینها بگه
مدیر پایگاه با تشکر از شما کاربر محترم. ایشان مدیر دولتی نیست و از اهالی روستا می باشد
وحید
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹:۵۹ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۰
0
0
کوخ نشینی بهتراز کاخ نشینی. شعار اول مسئولین اول انقلاب.حالا برخی از آنها در خانه های مجلل حقوق های نجومی خودرو های لوکس سفرهای خارجی ....
مدیر پایگاه با پوزش از شما کاربر محترم که امکان بازنشر ادامه نظر شما برایمان مقدور نیست.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۰۸ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۱
0
0
اگر این بد بخت ها داشتند اینجور بپوشند این زندگی نداشتند یعنی باور کنم این آقا با کت وشلوار وکفش براقش از محلی های اونجاست؟!ن
مدیر پایگاه با تشکر از شما کاربر محترم. همان طور که در جواب نظرات قبلی گفته شد وی از افراد محلی بوده که مسئولتی دولتی ندارد.مسئولیت دولتی شامل اشتغال در استانداری فرمانداری بخشداری دهیاری و دستگاه های اداری می باشد.
شهروند
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۰۶ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۱
0
0
به به مسئولین عزیز عکساتون گرفتین دیگه تموم شده.آخه کسی که پرادو سواره از کجامیدونه که مردم روستا چه وضعی دارن
غلام بوشهر
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۵۳ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۱
0
0
سلام ضمن تقدیر از حرکت مسولان به اطلاع میرساند فلسفه انقلاب ما رسیدگی به حال همین محرمین وروستائیانی است که بار اصلی مبارزه برای پیروزی انقلاب را به دوش داشته اند اما علیرغم کارهای فراوانی که در ابادانی روستاها صورت گرفته اما فقر ومحرومیت به خصوص در حاشیه همین شهر بوشهر وروستاهایی که متاسفانه در چهلمین سال انقلاب هنوز جاده خانه بهداشت اب اشامیدنی بهداشتی درهمین استان پولدار اما محروم وجود دارد ومعلوم نیست مسولان ومتولیان چگونه شب ها اسوده می خوابند امیدوارم اینگونه حرکات عملا گشایشی را در محرومیت زدایی از روستاها باعث شود واز شما بعنوان رسانه در انعکاس این دست خبرها تشکر میشود
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۴۶ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۲
0
0
ضمن تشکر از مسولین محترم بعضی از مسولین فقط لاف میزنن برو پیگیری کن و مشکل رو حل کن این میشه نتیجه لافت مگر نه منم میتونم کت و شلوار بپوشم آدم حسابم کنن
محمد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۲۷ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۲
0
0
گر مسلمانی از این است که حافظ دارد
آه اگر از پس امروز بود فردایی
بوشهری
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۳۰ - ۱۳۹۷/۰۹/۱۳
0
0
لطفا به مسئولین یاد بدین که کسی با کفش روی فرش خونه که نماز می خونن نمیرن .
مدیر پایگاه با تشکر از شما کاربر محترم. همانطور که قبلا اعلام شد فرد مذکور از بومیان محل بوده و کارمند دولت نیز نمی باشد.
نام:
ایمیل:
* نظر: