جمعه ۲۶ مهر ۱۳۹۸ - 2019 October 18
کد خبر: ۲۲۳۶۵۱
تاریخ انتشار: ۱۲ مهر ۱۳۹۸ - ۲۲:۲۲
سوک بررسی می کند
با کمک‌های رسانه‌ ها و پیگیری‌های زیاد توانستیم مبلغ 10 میلیارد تومان از محل اعتبارات ملی برای این بخش از روستاهای استان بوشهر اعتبار بگیریم که می تواند در رفع مشکل آنها تاثیرگذار باشد.
به گزارش سوک، تابستان در حالی سپری شد که بخشی از روستاهای استان بوشهر و به خصوص روستای جنوبی بخش ساحلی تنگستان، شمال شرق دشتستان و روستاهای شهرستان جم با وجود تلاش های شبانه روزی شرکت آبفار استان بوشهر در عطش کم آبی شدید روزگاری سحت را پشت سر گذاشتند.

این شرایط بهانه ای شد تا به همراه خبرنگاران ایرنا، فارس و سایت خبری خلیج فارس مشکلات و گرفتاری های شرکت آب روستایی استان بوشهر را از زبان مدیرعامل این شرکت بشنویم.

مهندس طاهریان، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب رسوتایی استان بوشهر 

* 70درصد جمعیت یک میلیون و تقریبا 100 هزار نفر  استان بوشهر در شهرها و 30 درصد در مناطق روستایی زندگی می کنند. سرانه مصوب به ازای هر نفر در روستا 140 لیتر و در شهرهای با جمعیت و با جمعیت کمتر از 200 هزار نفر 170 لیتر و بیش از 200 هزار نفر 210 لیتر است.

*نیاز آبی استان بوشهر در شبانه روز رقمی حول و حوش  330 هزار مترمکعب است که از این میزان چیزی مابین 80 تا 100 هزار مترمکعب از شهرستان کازرون، 180 تا 200 هزار مترمکعب از خط کوثر و چاه‌های داخل استان و 30 هزار مترمکعب از طریق آب‌شیرین‌کن‌های بوشهر و کنگان وارد شبکه توزیع می گردد.

* بین 30 تا 40 درصد هدر رفت آب به دلیل فرسودگی شبکه و خطوط انتقال داریم هر چند در سه سال اخیر حدود 330 کیلومتر نوسازی خطوط در روستاها انجام شده است. هزینه نوسازی شبکه در روستاها برای هر کیلومتر بین 150 تا 200 میلیون و برای خطوط اصلی انتقال حدود 500 میلیون تومان است.

*در استان بوشهر حدود 5500 کیلومتر خط انتقال و شبکه توزیع داریم که حدود 1500 کیلومتر نیاز به نوسازی داشت که اگر 330 کیلومتر انجام‌شده را کسر کنیم، هزینه‌ای نزدیک به 350 میلیارد تومان نیاز داریم.

* یکی از مشکلات عمده در آب رسانی به برخی روستاها از جمله روستاهای جنوبی بخش ساحلی تنگستان فاصله دور آنها از خط اصلی انتقال است که امکان بردن آب برای این روستاها که گاهی تا 150 کیلومتری خط اصلی قرار دارند با وضعیت موجود بسیار سخت است.

* برای حل مشکل آب روستاهای تنگستان دو راهکار کوتاه‌مدت و بلندمدت داریم. در کوتاه‌مدت افزایش سرانه آب و نوسازی شبکه و خط انتقال آب و در بلندمدت ساخت آب‌شیرین‌کن 7500 مترمکعبی را در دلوار خواهیم داشت.

*نیاز روزانه آب شرب از بندر رستمی تا روستاهای زیراهک و بریکان تقریباً دو هزار مترمکعب است. تلاش می‌کنیم از برخی منابع استفاده کرده و حدود دو الی چهار هزار مترمکعب به سرانه این بخش اضافه کنیم . پیش بینی ما این است که در صورت راه‌اندازی آب‌شیرین‌کن تا پایان سال 99 این مشکل رفع می شود.

* با کمک‌های رسانه‌ ها و پیگیری‌های زیاد توانستیم مبلغ 10 میلیارد تومان از محل اعتبارات ملی برای نوسازی شبکه و خطوط انتقال روستاهای جنوبی نوار ساحلی دلوار بگیریم . به دنبال این هستیم که 60 درصد آب‌شیرین‌کن‌هایی که توسط شرکت‌های دانش‌بنیان ایجاد می شود را در این روستاها مستقر کنیم.

* تا پایان برنامه ششم توسعه حدود 50 درصد آب استان که 150 هزار مترمکعب برآورده می شود از طریق شیرین سازی آب دریا آب دریا انجام می شود که از این میزان رقمی حدود 43 هزار و 100 متر مکعب سهمیه روستاهای استان است.

* قیمت خرید تضمینی یک مترمکعب آب از آب‌شیرین‌کن‌ها به‌جز آب‌شیرین‌کن‌های بوشهر و کنگان چیزی حدود 5000 تومان و خط انتقال 2200 تومان است که این البته بدون هزینه‌های انتقال و برق است ولی مبلغی که از مشترک دریافت می‌شود، بین 300 تا 600 تومان است و مابه‌التفاوت این هزینه باید از محل اعتبارات دولتی تأمین شود که این اختلاف قیمت باعث می‌شود که برخی مواقع ما برای برخی پرداخت‌ها ازجمله حقوق کارکنان دچار مشکل می‌شویم.
* عملیات ساخت سایت آب‌شیرین‌کن 7500 مترمکعبی نوار ساحلی شروع‌شده و برای آب‌ شیرین‌ کن جم حدود 13.5 میلیارد تومان به‌عنوان پیش‌پرداخت به سرمایه‌گذار پرداخت کرده‌ایم و امیدواریم تا پایان سال 99 به بهره‌برداری برسد.

* یکی از ظرفیت های تولید آب در استان بوشهر از طریق شیرین سازی آب در نیروگاه اتمی بوشهر با استفاده از تجهیزات مناسب است که کارهای مطالعاتی مابین سال های 93 تا 95 انجام شده اما به دلایلی از جمله موضوع امنیت نیروگاه اتمی فعلا برنامه ای برای استفاده از این ظرفیت در قالب ایجاد آب شیرین کن در این محدوده نداریم.

* در خصوص استفاده باغ ویلاها از آب شرب در روستاها باید بگویم که متأسفانه آمار دقیقی از این خانه باغ‌ها نداریم ولی برآورد ما در حوزه روستایی چیزی بین دو تا سه هزار خانه باغ است که حدود 1500 خانه باغ را لیست کردیم که بیشتر از استانداردهای مجاز مصارف غیر شرب دارند و پراکندگی آن‌ها به ترتیب بیشتر در شهرستان‌های تنگستان، گناوه، دشتستان، جم و دیلم است. البته اخیراً در نقاطی از شهرستان بوشهر مثل روستاهای تل اشکی، چاه کوتاه و آب طویل و شهرستان دشتی هم شروع به ساخت‌وسازهای غیرمجاز کرده‌اند.

* تمرکز اصلی شرکت آب و فاضلاب روستایی بر روی خانه باغ‌های تنگستان و گناوه است. برخی از این خانه باغ‌ها از چند سال قبل با عناوینی مثل اقامتگاه غیر دائم و یا مسکونی انشعاب گرفته‌اند تا اینکه حدود سه سال پیش قانونی تصویب شد و بر اساس آن‌کسانی که از زمان ساخت واحد مسکونی‌شان سه سال گذشته است، انشعاب موقت همراه با تعهد محضری به آنان داده شود.

* حجم روزانه آب مصرفی این خانه باغ‌ها از محل شبکه آب‌رسانی روستایی در ابتدای فصل تابستان چیزی حدود 1500 تا 2000 مترمکعب از آب شرب بود که با تمهیداتی که اندیشیدیم این میزان در پایان تابستان به 600 تا 700 مترمکعب در روز کاهش پیدا کرد.

* اواخر سال 97 شورای تأمین استان بوشهر مصوبه خوبی را برای قطع انشعاب‌هایی که آب را به مصارف غیرمجاز می‌رسانند داشت، ولی تشخیص اینکه آبی که در این خانه باغ مصرف می‌شود به مصارف مجاز می‌رسد یا برای درخت و استخر استفاده می‌کند، در این حجم زیاد از خانه باغ بسیار سخت بود. به‌هرحال وقتی تعداد تخلف زیاد می‌شود، کنترل و برخورد هم سخت می‌شود.

* به تنهایی نمی‌توانیم این مشکل را حل کنیم و قبل از آب و فاضلاب روستایی باید دستگاه‌های متولی اقدام کنند. اولین مقابله با تخلف تغییر کاربری در حوزه سازمان جهاد کشاورزی، مدیریت امور اراضی و بنیاد مسکن است. در حال حاضر چون مشکل آب به وجود آمده، توقع این است که شرکت آب و فاضلاب روستایی به‌تنهایی ورود کند درحالی‌که اقدامات قبلی انجام‌نشده است.

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی:
Chaptcha
حروفي را كه در تصوير مي‌بينيد عينا در فيلد مقابلش وارد كنيد